VC Limac D1 - SAP/VCLandgraaf D1
- Gepubliceerd op dinsdag, 08 november 2011 20:49
Nadat we er pas in de auto pas achter kwamen dat Linne veel dichter bij ligt dan iedereen dacht waren we ruim op tijd aanwezig in de sporthal voor de wedstrijd tegen koploper Limac. Doordat we mooi op tijd waren konden we wel eerst even fijn Cynthia feliciteren met haar 23e verjaardag en dit vieren met chocolaatjes, snoepjes en natuurlijk de druiven van Nicole. Daarna had Frans alsnog ruim de gelegenheid om zijn, ons welbekende, ‘preek van de week’ te houden. Het kwam erop neer dat we niks te verliezen hadden en dat elk punt dat we mee naar huis konden nemen winst was. Fijn, druk van de ketel en eindelijk lekker volleyballen. Dat was wel weer eens de bedoeling.
Na de warming-up, waarin we zo ongeveer doof zijn geworden door de harde muziek, konden we dan eindelijk aan de wedstrijd beginnen. Carolien, Nicole, Minou, Cynthia, Katarina en Melissa werden het veld ingestuurd. In eerste instantie ging de eerste set gelijk op, maar halverwege stonden we toch zo’n zes punten achter. Na ons weer eens gerealiseerd te hebben dat we inderdaad niks te verliezen hadden gingen we beter spelen. Ook maakte Frans gebruik van Tsarina als passer-loper en werd geprobeerd geluk af te dwingen met Liset in de blokkering. Het einde van de eerste set was zenuwslopend, setpunt voor ons, setpunt voor Limac… Maar uiteindelijk wonnen wij de eerste set: 25-27! Nadat Limac dit seizoen pas twee sets had afgegeven snoepten wij een derde set van hun af!
Helaas voor ons schakelde Limac daarna een tandje bij, hoewel ze niet heel veel beter waren. Maar ze waren wel, als een echte kampioenskandidaat, in staat om geluk af te dwingen, iets waar wij helaas niet toe in staat waren. We probeerden het met wissels (Liset voor Cynthia, Tsarina voor Nicole) en met ruzie maken met de scheidsrechter (waar zowel de scheidsrechter als onze aanvoerster Carolien niet zo blij mee was… Sorry Caro!), maar het hielp allemaal niet zo veel. Uiteindelijk verloren we de wedstrijd met 3-1, de setstanden waren: 25-27; 25-17; 25-23 en 25-18. Hier waren we in eerste instantie helemaal niet blij mee, omdat we het gevoel hadden dat er veel meer ingezeten had. Maar toen de emoties wat gezakt waren zagen we in dat we toch een set gepakt hebben en we in ieder geval weer eens goed volleybal hebben laten zien!