Wedstrijd met een Italiaanse nasmaak
- Gepubliceerd op woensdag, 30 november 2011 18:56
Dit weekend de wedstrijd tegen Revoc, de nummer 1 in onze poule. Een wedstrijd waarvan velen zouden zeggen dat het toch maar een verloren wedstrijd was. Dit was echter niet de insteek van Heren 2, ondanks de mooie mailtjes en voorspellingen van Jeroen ging het team ervoor om toch 1 set af te snoepen van de koploper. Zoals gewoonlijk weer inspelen, inslaan en serveren om daarna te kunnen vlammen tegen de mannen van Revoc.
Bart begon met opstelling waar eigenlijk niet veel meer in mogelijk was, aangezien maar 6 man aanwezig waren. Jasper zat ziekjes thuis en Dylan kampte nog met een enkelblessure. Dat laatste was geen probleem aangezien Francesco al hoge ogen gooide met zijn spelverdelers kwaliteiten van vorige week...
Verder waren de rollen als volgt verdeelt; Ryan en Bjorn fungeerde als buitenaanvallers, Sascha en Ralf stonden gepositioneerd op het midden en Jeroen als onze vaste diagonaal.
Dit team begon de 1e set redelijk goed wat resulteerde dat de wedstrijd gelijk op ging, de passes werden goed verzorgd en de aanvallers overtuigde met af en toe prachtige punten.
Heren 2 kwam een paar keer op voorsprong, dit kwam mede dankzij een goed blok aan de kant van Heren 2 waardoor Revoc moeilijk aan spelen kwam. Naderhand liet Revoc toch wel duidelijk merken dat ze zeker meedoen voor een plaats in de bovenste regionen van onze poule. Ondanks de af en toe rake klappen van de mannen uit Reuver liet Heren 2 het er niet bij zitten, maar moesten ze helaas toch toekijken hoe Revoc de set naar zich toe trok 25-18 als resultaat.
De 2e set begon voor Heren 2 niet zo goed, door een mindere concentratie liep Revoc al snel uit tot een 9-4 voorsprong. Daarna werden ze wel weer een beetje wakker en mede dankzij een aantal mooie passes van Bjorn en mooie aanvallen van Jeroen kwam Heren 2 wat terug. Dit bleek echter wel te laat, Revoc liet geen steken meer vallen en won deze set uiteindelijk dus ook met weer 25-18.
De 3e set verliep nogal voorspoedig maar dan wel voor de goede kant, Ralf zorgde in het begin van de set met een mooie servicereeks al gauw voor een 10-3 voorsprong. Dit zorgde er ook meteen voor dat de tribune wat opleefde. Door de aanhoudende druk van Heren 2 kwam een stand van 14-7 op het bord, Wat de coach van Revoc blijkbaar niet lekker zat, de eerste time-out van zijn kant werd aangevraagd. Aan het einde van de set kantelde de wedstrijd opeens, Revoc schroefde het tempo omhoog en kwam dichterbij 19-16 in het voordeel van Heren 2. Maar Revoc trok toch aan het langste eind en won de set met 25-22, een pluspunt was echter de strijdbaarheid van Heren 2.
De laatste set verliep zoals men gevreesd had, het verzet van Heren 2 was gebroken en Revoc speelde deze set dan ook rustig uit met een 25-14 setstand op het scorebord.
Na de wedstrijd konden we gelukkig ons verdriet van de verloren wedstrijd weg eten bij onze interim-spelverdeler Francesco. Na een klein bezoekje bij de Jumbo, voor een Italiaans eetpakket konden we eindelijk vertrekken naar het pittoreske Brunssum. Althans dat dachten we, nadat Geert een kort telefoontje pleegde aan het adres van Ralf kwamen wij tot de conclusie dat hij van plan was om het stuk van Landgraaf naar Brunssum maar eens te fietsen. Dus eerst maar eens Ralf ophalen, samen met onze ex-spelverdeler Wouter Konsten annex overloper. Aangekomen in Brunssum kwam de heerlijke Italiaanse etenslucht ons al tegenmoet, na een korte kennismaking met de nieuwe kat van Francesco; Phoebe konden we beginnen aan het voorgerecht. Dit bestond deze keer uit een lekker glas Ice Tea met rauwe ham en andere delicatesse uit “cucina Conte”.
Verder kwamen we er ook achter dat er een app bestond om de uitslagen van je eigen team te kunnen bekijken, die heette Mijn Nevobo, is tevens te verkrijgen in de AppStore.
Maar na lang wachten kregen we dan eindelijk weer eens die lasagne voorgeschoteld. Gevolgd door een lekker glas Limoncello wat zelf gemaakt was door de ouders van Francesco. Als toetje natuurlijk: Tiramisu wat nogal zwaar viel, maar daarom niet minder lekker was. Na het heerlijke eten en de leerzame gesprekken aan tafel, werd het tijd om te vertrekken. Al met al een dag met twee kanten, enerzijds het verlies van de wedstrijd maar het eten bij Francesco maakte alles alweer goed. Onze dank gaat hierbij dan ook uit naar de kok voor al zijn moeite!
Groetjes,
Dylan Buddingh